OProg's Week CD/LP/DVD

Isildurs Bane & Steve Hogarth

Ik ken Isildurs Bane voornamelijk als instrumentale band..

Isildurs Bane & Steve Hogarth - Colours Not Found In Nature (2017)  
Toch schijnt het tegenwoordig zo te zijn dat ze vaker materiaal maken met zang. Inmiddels met als gastzanger Peter Hammill, maar ik ben zelf nog gebleven bij de vorige samenwerking met Steve Hogarth, De hoes alleen al is een uitnodiging tot kopen. Zes nummers met een rijke instrumentatie met elementen van Rock, traditionele muziek en Jazz. Toch zitten er nergens echt scherpe kantjes aan het luistert het geheel vooral lekker weg.

TIm Bowness

Het voelde als recent dat de heruitgave van ‘Sounds of Passion’ verscheen.

Coda – What a Symphony (1996)  
Maar ik zag dat het ook al weer van 2007 is dat het verscheen. Zo nu en dan ben ik weer met het materiaal van Coda bezig. Mede door het bijzondere verhaal rond de band van mislukte producties, matige drummers en failliete labels (SI Music), tot het uit de muziek verdwijnen van de componist. Het blijft intrigeren. Ik heb na jaren het interview met Erik de Vroomen in de IO pages, rond het verschijnen van dit album, weer eens gelezen. Toen waren er nog plannen, nu is er de stilte. Wat rest is deze dubbelaar als galgenplaat.

TIm Bowness

Het vierde studioalbum van Bowness in vijf jaar.

Tim Bowness ‎– Flowers At The Scene (2019)  
Het werk is gemaakt volgens een inmiddels beproefd concept. Een album, niet al te lang, met compacte songs. Muzikale vrienden met bekende namen doen mee zonder direct enorm op te vallen. Het klinkt vooral als Bowness, wat ook knap is. Voor mijn gevoel is 'Flowers At The Scene' wat dynamischer dan de voorgangers. Er zal geen nieuw publiek getrokken worden maar fans zullen er van smullen.

Joe Jackson

Dit nieuwe album van Joe Jackson is een veeldraaier.

Joe Jackson – Fool (2019)  
Met de band waar hij ook op tournee mee is geweest is dit nieuwe werk opgenomen. Ik las al dat dit tot het betere materiaal behoort in de carrière van Jackson. Mede doordat het hoorbaar een hechte muzikale groep is. Het vorige album, ‘Fast Forward’, is bij mij indertijd vrij snel weggezakt maar volgens mijn collega ook een aanrader. Tijd om die ook weer eens goed te beluisteren.

Thom Yorke

Een solowerk van een bepalend lid van een grote band, voegt dat iets toe?

Thom Yorke – Suspiria (2018)  
In het geval van Yorke klonken zijn voorgaande albums als een elektronische variant van Radiohead die we eerder hoorden vanaf Kid A. Dit solowerk bevat filmmuziek en is om die reden meer een geluidscollage dan een regulier werk. Alleen daarom al reden om het niet als Radiohead uit te brengen. Sferisch en het doet mij soms denken aan oude, Duitse elektronica. Mooi voor de late uurtjes.

 

OProg's weekcd's 2018

OProg's weekcd's 2017

OProg's weekcd's 2016

OProg's weekcd's 2015

OProg's weekcd's 2014

OProg's weekcd's 2013

OProg's weekcd's 2012

OProg's weekcd's 2011

OProg's weekcd's 2010

OProg's weekcd's 2009

OProg's weekcd's 2008

OProg's weekcd's 2007

OProg's weekcd's 2006

OProg's weekcd's 2005

OProg's weekcd's 2004

OProg's weekcd's 2003

© 2003-2018 OJE Music OJE Web All Rights Reserved